Werken vanuit "huis"

Weer even een korte update. Ik kan niet zeggen dat de maand echt voorbij gevlogen is, maar toch is het alweer mei. Zoals bijna de hele wereld deze maand vooral thuis gezeten. Niet het vakantie was, want er was nog wel wat te doen, alleen niet het werk waarvoor ik gekozen heb. Heel veel (achterstallig) administratief werk en het maken van een plan hoe we weer aan de slag zullen kunnen als de kust veilig is. Natuurlijk zijn er steeds weer nieuwe ontwikkelingen en dus moesten de plannen regelmatig aangepast worden. Soms wel eens om moedeloos van te worden, als het zoveelste plan weer op de schop moest, maar wel belangrijk om goed voorbereid te zijn. De laatste weken lijkt de situatie iets te verbeteren en kunnen we dus weer echt vooruit kijken.

Sinds kort mogen we het huis weer uit om op kantoor te gaan werken. Een stap in de goede richting en heerlijk na al die weken thuis te zijn, maar we zijn voorlopig nog wel verwijderd van het behandelen. Het is nu vooral voorbereiden op wat misschien komen gaat. De plannen die we hebben gemaakt, moeten besproken worden met de overheden, dus hebben we nu een wekelijkse vergadering met overheid. Langzaam, heel langzaam bewegen we in de goede richting, zonder dat we te veel risico willen nemen.

Toch wel anders is het met de mensen in de stad. Vele van hen hebben geen financiële mogelijkheid meer om thuis te blijven en dus niets te verdienen. Niet werken betekent geen inkomen, betekent geen eten. Iets van een vangnet bestaat er hier niet. Ondanks dat mensen eigenlijk geen risico willen nemen, hebben ze dus geen keuze. Hierdoor is het risico op een grote uitbraak nog steeds serieus aanwezig, ondanks dat Mosul tot nu toe redelijk gespaard lijkt te blijven. Hopelijk blijft dat ook zo.

Hopelijk heb ik volgende maand meer te melden, als de plannen zoals ze nu zijn, door gaan.