Terugblik 2025 - vooruit kijken 2026

De laatste dagen van het jaar is alweer aangebroken en dus is het tijd om terug te blikken en vooruit te kijken. Wat voor een bijzonder jaar was het weer eens!

Het begon allemaal, kort na het begin van 2025 met een missie naar Libanon. Deze liep anders dan verwacht en ondanks een mooie tijd, kwam deze missie al na enkele weken ten einde. Maar niet getreurd, al snel stond er een nieuwe missie op het programma. Ik zou al na enkele weken naar Soedan vertrekken, maar dit ging helaas niet door. Balen, maar om wat langer in Nederland te zijn, is ook geen straf. Een paar maanden later, kwam er weer een nieuwe mogelijkheid. Als reactie op een allesverwoestende aardbeving, zou ik naar Myanmar vertrekken. Dit ging echter ook weer niet door, dit keer doordat ik geen visum kreeg.

Ondertussen was ik als vrijwilliger aan de slag gegaan bij het Nederlandse Rode Kruis in Utrecht en toen mijn missie naar Myanmar niet doorging, kwam er de mogelijkheid om tijdelijk betaald voor ze te gaan werken. Dit kwam ideaal uit en ik heb daar een paar mooie maanden mogen beleven, waar ik veel geleerd heb over het werk van het Rode Kruis in Nederland.

Toch bleef het buitenland aantrekken en om mijn kansen op een missie te vergroten, heb ik gesolliciteerd voor de functie van fysiotherapeut in het Rapid Response Team, van het Noorse Rode Kruis. Na een paar ronden van gesprekken, mocht ik met hen een week naar Kenya voor een simulatie training voor werken in hun veldziekenhuis. Ook deze test goed dooergekomen, kwam op hun rooster te staan en zou ik opgeroepen worden indien zij mij nodig zouden hebben. Dit is er nog niet van gekomen, aangezien ik nu een baan bij Humanity [e-38] Inlcusion / Handicap International (HI) in Palestina heb geaccepteerd.

Voordat ik wegging, mocht ik eind november nog even een weekendje naar Oslo voor een belangrijke vergadering van het Noorse Rode Kruis en begin december was ik te gast bij “Breakfast Meets Impact”. Een interessante ochtend waarbij donoren, gasten en mensen van het Rode Kruis samen vroeg opstonden om een samen te ontbijten. Een belangrijk en bijzonder evenement (zie: https://m.youtube.com/watch?v=AfJ9z-LixGA).

Daarna begonnen dus echt mijn voorbereidingen op de nieuwe missie voor HI.Een organisatie die in Nederland niet zo bekend is, maar de leidende organisatie is voor mensen in met een Handicap in ontwikkelingslanden/ crisis gebieden. In 2013 heb ik al een keertje een paar maanden voor ze gewerkt, maar aangezien dat dus lang geleden is, begon ik helemaal opnieuw met tonnen aan papieren en trainingen. Aangezien het pas op korte termijn bekend was, was het dus even stressen om alles op tijd voor elkaar te krijgen. Toch is het gelukt en zit ik sinds 16 december in Amman, Jordanië om voorbereidingen (die niet in Nederland kunnen) te treffen op mijn vertrek naar Gaza in januari.

Jammer dat het allemaal zo lang moet duren, maar het nou eenmaal zo en daarbij zijn er ergere plaatsen in de wereld om te zitten dan in Amman. Met kerst de stad per voet ontdekt. Dat viel een beetje tegen, aangezien Amman iets groter was, dan ik had ingeschat (maar ja, waar moet je anders de ruim 4 miljoen inwoners kwijt). Het is niet de meest mooie stad, maar heeft wel een heel mooi en gezellig centrum, dus toen ik eindelijk de buitenwijken (waar ik woon) door was, was het wel genieten. Met de name de citadel en het Romeinse theater springen er uit als bijzonder. Daarbij was het mooi weer en had ik de tijd, dus maakte het niet uit dat ik ruim 5 uur gewandeld had. De volgende dagen was het regenachtig en koud (temperaturen niet boven de 10 graden) en dus maakte het niet uit dat ik door de spierpijn in mijn benen (het is de hele tijd flink klimmen en dalen hier en dat ben ik als Nederlander niet echt gewend) bijna niet meer op of neer kon. Het is even wachten wat het weer het komende weekend gaat doen om te kijken of het de moeite is om weer op pad te gaan.

Alhoewel ik liever zsm naar Gaza ga, maak ik er in de tussentijd maar het beste van. D.w.z. doordeweeks mijn collegae in Gaza en de Westelijke Jordaanoever maar zo goed mogelijk op afstand bijstaan en de weekenden Jordanië ontdekken.

Hopelijk is volgend bericht dus uit Gaza, maar voor nu...heel goede jaarwisseling en een fantastisch en gezond 2026! Laten we hopen op wat meer vrede en minder spanningen dan in 2025.